زنده باد همبستگی جهانی کارگران

در شرایطی که طبقه کارگر جهانی فاقد همبستگی و آلترناتیو خود می باشد،و از تشتت و پراکندگی رنج می برد، مبارزه طبقه کارگرایران به عاملی برای اولین گامهای همبستگی جهانی کارگران تبدیل شده است. مبارزه طبقه کارگر و فعالینش باعث گردیده، تا توجه بخشی از کارگران دیگر کشورها جلب شود و در این رابطه تلاش نمایند تا به حمایت عملی از آن بپردازند.

اولین گام عملی چند سال پیش در حمایت از کارگران اعتصابی شرکت واحد انجام شد. پس از اعتصاب رانندگان شرکت واحد و سرکوب آنها توسط حامیان سرمایه،هزاران کارگر به فراخوان چند اتحادیه کارگری در مقابل سفارتهای ایران در اقسا نقاط دنیا گرد امدند. این بار با برگزاری مراسم روز کارگر در پارک لاله تهران و حمله وحشیانه صدها مامور به برگزار کنندگان مراسم و ضرب و شتم آنها و در نهایت بازداشت بیش از 150 نفر از شرکت کنندگان در مراسم ، باعث گردید تا انگیزه دیگری در حمایت از مبارزات کارگران ایران در سطح بین المللی بوجود آید. 4 اتحادیه و فدراسیون کارگری که حدود 170 میلیون عضو دارند اکسیون جهانی در حمایت از جنبش کارگری ایران را فراخوان دادند. در این رابطه جریانات و افراد زیادی نیز از این فراخوان پشتیبانی نمودند و در نتیجه نیروی عظیمی به این کمپین پیوست. روز جمعه 26 ژون برابر با 5 تیر با شرکت هزاران و شاید میلیونها نفر در بیش از 40 کشور دنیا تجمعاتی  بر گزار گردید. نه تنها تجمع در کشورهای اروپایی بلکه در بسیاری از دیگر کشورها مثل هنک کنگ ،ترکیه، آفریقای 

جنوبی،اندونزی ،کانادا و تانزانیا، نیز تجمعات بزرگی برگزار گردید که در نوع خود کم سابقه است.

برگزاری چنین مراسم اعتراضی ،گام بزرگی نه فقط در حمایت از کارگران ایران بلکه در راستای اتحاد بین المللی کارگران است و این ارزش بزرگی در موقعیت فعلی طبقه کارگر دارد. برجسته شدن این ضرورت برای کارگران  در جهان که مبارزه فقط برای مطالبات صنفی در یک کشور و در چارچوب صرفا رفرمیستی برای ما کارگران کافی نیست و نمی تواند ما را به نتیجه برساند و نشان دادن این ضرورت که به  مرور راه های دیگری در عرصه مبارزه را می توان  پی  گیری نمود، یک گام بزرگ و رادیکال در  زمینه اتحاد و همبستگی عملی در مقیاس جهانی است. برجسته شدن این ضرورت و حرکت عملی چند میلیونی کارگران هر چه بیشتر آنها را از راه های رفرمیستی دور  و بیشتر انترناسیونالیسم پرولتری را تقویت می نماید.

 مبارزه انترناسیونالیستی کارگران، مبارزه ایست که به هیچ وجه خوشایند سرمایه داری جهانی نیست و بر همین مبنا نیز حتی خبر گزاری های بزرگ دنیا مثل بی بی سی  و سی  ان ان  و ... از این حرکت عظیم  به سادگی می گذرند و پوشش خبری بسیار مختصری به آن می دهند، اما در همین زمان مدت زیادی مثلا در رابطه با مرگ مایکل جکسون   اخبار و گزارش ارائه می کنند. آنها بخوبی می دانند که ضعفشان در اتحاد بین النللی ما کارگران است و خطر را احساس می کنند. خبر گزاری بی بی سی تنها با نشان دادن تجمع کارگران در مقابل سفارت انگلستان، گفت: گویا در 40 کشور دیگر نیز تجمعاتی بر گزارشده است وهیچگونه پوشش خبری دیگری نداد.  بنابر این با رشد تضادهای طبقاتی هر چه بیشتر  این نوع مبارزه و اتحاد جهانی را باید به فال نیک گرفت و ضروری است که هر چه بیشتر انترناسیونالیسم  پرولتری را باید تقویت  نماییم . بسیار مثبت خواهد بود که ما کارگران بتوانیم هر جا تعرض بزرگی  صورت گیرد،با اتحاد و حمایت جهانی به میدان بیاییم،تداوم چنین حرکت های جهانی می تواند نقطه عطفی در مبارزه طبقاتی کارگران در این دوران باشد . باید آنرا بر جسته نمود و نباید اجازه دهیم این مبارزه با ارزش، در تاروپود رسانه های امپریالیستی محو گردد. با ارسال گزارشات و تشریح مراسم این روز و پیامهای قدردانی و همبستگی با کارگران بر گزار کننده مراسم باید در راستای تقویت مبارزه انترناسیونالیستی  طبقه کارگر اقدام نماییم. باید متقابلا بتوانیم برای دیگر کارگران در دیگر نقاط جهان نیز اعتراضات بین المللی ترتیب دهیم و بدین سان یک بار دیگر پرچم انترناسیونالیتی کارگری را بر افراشته نماییم .

این نوع مبارزات رادیکال در مقابل سیستم سرمایه داری و در حمایت ازهم طبقه ای ها در مقیاس جهانی ، در مقابل نوع مبارزه رفرمیستی و صرفا چانه زنی قرار دارد. این مبارزه انترناسیونالیستی کارگران را باید در مقابل دیگر اشکال مبارزه که فقط برای دستمزد انجام می شود را تقویت نمود تا کارگران بیشتر قادر گردند به مثابه یک طبقه در میدان مبارزه حضور یابند. 

در شرایطی که مبارزه مردم در ایران اوج گرقته و جریانات غیر کارگری سعی در بهره برداری از آن دارند ، حمایت جهانی کارگران از جنبش کارگری ایران نقش طبقاتی ما کارگران را در عرصه مبارزه طبقاتی برجسته و پر رنگ می نماید. کم بها دادن به این حرکت جهانی کارگران کم بها دادن به مبارزه طبقاتی و انترناسیونالیسم پرولتری است.

                                    کارگران جهان متحد شویم

                                       محمد حسین

                                       7 تیر 88